dostoyevski

Dostoyevski’nin Hayatını Değiştiren Olay Neydi ?

Dostoyevski ‘nin hayatını değiştiren olay neydi biliyor musunuz?
Kendi idam sahnesi…
Çar’ın baskı döneminde, arkadaşlarıyla bir sohbet grubu kurmuştu. Yakalandı. 28 yaşında idam isteğiyle yargılandı.
Mahkemenin sonucunu beklediği gece hücresinden alındı. Ölüm kararı yüzüne karşı okundu. Papaz günah çıkarttırdı. Gözleri kapalı olarak bir direğe bağlanıp, müfreze karşısına geçirildi.
‘Ateş’ emrini beklerken gerçek karar bildirildi kendisine…
Aslında mahkeme 8 yıl hapis vermiş,
Çar bunu 4 yıla indirmişti;
ama ona ders olsun diye böyle bir gösteri planlanmıştı.

Böylece ‘ölüm’le tanıştı;
oysa bu sefil oyunda asıl keşfettiği şey, ‘yaşam’dı.

Stefan Zweig‘a göre 4 yıl sonra yaralı parmaklarından zincirleri çıkardıkları zaman sağlığı bozulmuş, şöhreti uçup gitmişti, ama kırık dökük bedeninden her zamankinden daha parlak fışkıran tek bir şey vardı:
‘Yaşama sevinci’…
‘Yüksek ve sarp bir kayalıkta,
ancak iki ayağımın sığabileceği,
dar bir çıkıntıda,
dört yanım uçurumlar, okyanuslar,
sonsuz bir gece,
sonsuz bir yalnızlık ve hiç bitmeyecek fırtınayla sarılmış durumda yaşamak zorunda olsam
ve bütün ömrümce, bin yıl boyunca, hatta sonsuza kadar o bir karış toprakta durmam da gerekse;
o şekilde yaşamak,
şu anda bir yarım saat içinde ölecek olmaktan çok daha iyidir.’

Bu sözler Dostoyevski’nin Suç ve Ceza kitabında Raskolnikov karakterinin sarf etmiş olduğu sözlerdir.
Aslında Dostoyevski’nin idam anında yaşamış olduğu tecrübelerin aktarıldığı bir metindir.
Durumu en iyi anlatan cümle
Nietzsche’nindir:

-Hayatı kaybetmenin kıyısına yaklaşanlar,
onu daha iyi tanırlar…”

Dostoyevski
dostoyevski

Dostoyevski ” İnsancıklar” adlı kitabında: “Çok tuhaftı , ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu.” diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek…

Dostoyevski Bazı Sözleri

“Olgunlaştım, kurnazlıklar öğrendim,
insanları tanıdım..”Dostoyevski / İnsancıklar

“Havalar soğuduğunda insanlar,
gölge veren ağaçları unutur.”Dostoyevski –

Sözcükler tek başına insanı kırmaz. İnsanı yaralayan, sözcüklerin arkasına saklanan ikiyüzlülüktür..Dostoyevski

Dostoyevski diyor ki; “Gösterişin, torpilin, kibrin ve sayamadığım binlerce putun kol gezdiği bu çağda; bir bakışın, bir duruşun, bir hayatın sadeliğine inanıyorum”

Birini sevmek, onu Tanrı’nın kastettiği şekilde görmektir…Dostoyevski.

Dostoyevski der ki;
“Eger erteledigin sey mutlulugun ise, kaybedecegin sey, koca bir hayat olur.”

İnsan, en çok severken insandır; en çok vicdanlıyken kendisidir. Dostoyevskı

“İnsana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak, yoksa hangi balık boğmuş kendini, hangi serçe atlamış damdan…”
Dostoyevski

“Aslında insanı en çok acıtan şey; hayal kırıkları değil. Yaşanması mümkünken, yaşayamadığı mutluluklardır.” – Dostoyevski

“Düştüğünde yanında olan değil, kalkman için elini uzatan dosttur. Unutma, kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.” – Dostoyevski

“Biri eğer gözlerini senden kaçırıyorsa; emin ol ki o gözlerde sana ait bir şeyler vardır.” – Dostoyevski

“Benim nasıl bir adam olduğum da belli değil: Ne ters bir adamım, ne uysal; ne alçağım, ne onurlu,
ne kahramanım, ne de korkak… Kendi köşeme çekilmişim; zeki insanların önemli bir iş tutamayacakları, tutanlarınsa aptal oldukları gibi kin dolu, hoş bir avuntuyla günlerimi doldurup gidiyorum…”

Can YÜCEL’in Mahkemede Anlattığı Fıkra tıkla

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.